9 September 2016

Het wekelijks marktoverzicht door Igor de Maack

Beheercommentaar

Het renteniveau en de obligatiemarkt in het algemeen blijven vragen oproepen, temeer omdat in tegenstelling tot de heersende indruk de default rate bij de bedrijven wel degelijk in stijgende lijn gaat, vooral in de Verenigde Staten. Die ratio is gestegen van 1,43 % in 2014 voor emittenten van de speculatieve categorie tot 2,75 % in 2015 en tot 3,64 % jaar op jaar op 30 juin 2016. Wel is het zo dat deze niet-betalingen geconcentreerd zijn in de gas- en petroleumindustrie en dat de prijs van een vat ruwe olie fors gestegen is vanuit zijn laagste niveau. De lagere Amerikaanse voorraden en een mogelijk akkoord tussen Rusland en Saoedi-Arabië zouden de stijgende tendens kunnen ondersteunen. Het high yield-compartiment in het algemeen zowel in de Verenigde Staten als in Europa zou kunnen lijden onder een spanning op de rentevoeten.

Gezien de geringe vergoedingen op het obligatiefront moeten de beleggers zich al beroepen op de ergste scenario’s van deflatie en recessie om hun onstilbare honger naar staats- en bedrijfsobligaties te verantwoorden. Nochtans zal het monetaire beleid weldra tegen zijn grenzen aanlopen. De ECB deed trouwens wat ze moest doen tijdens haar laatste conferentie, namelijk “niets”. In de Verenigde Staten wordt het monetaire beleid stilaan onhoudbaar en is een volgende renteverhoging nakend. Op middellange termijn zou de dollar zich kunnen versterken, hoewel de relatie stijgende dollar en stijgende rentevoeten niet altijd automatisch was in het verleden. Ook de ECB zal geconfronteerd worden met het dilemma van een renteverhoging wanneer de inflatie opnieuw zou aantrekken. De markten volgen nu de statistieken van de Amerikaanse werkgelegenheid op de voet op zoek naar triggers voor de volgende renteverhogingen. De moeilijkheden van de Fed om een einde te maken aan een permissief en te accomoderend monetair beleid zullen ook een les zijn voor de expertenteams van Mario Draghi. Overigens moet de ECB voortdurend schipperen tussen haar rol van centrale bankier en die van behoeder van de eurozone. Het beheer van de eurozone en van de Europese Unie in het algemeen is complexer dan die van de dollarzone. Dat betekent dat het niet altijd mogelijk is om parallellen te trekken tussen hun monetaire beleid. Mochten de verschillen echter te langdurig en te sterk zijn, dan zou dit leiden tot distorsie-effecten en uitzonderlijke opportuniteiten op de internationale financiële markten. De banksector zal de grote winnaar worden van de koerswijzigingen in het monetaire beleid en het einde van de lage rente die hun winstmarges afromen, terwijl het bedrag van het eigen vermogen verdubbelde in de Europese bankbalansen. De relatieve positieve prestatie is opmerkelijk op Europese aandelenmarkten die de voorbije dagen eerder neerwaarts evolueerden. Nu is het aan de regeringen om de fakkel over te nemen van de centrale banken, aangezien de economische actoren, gezinnen zowel als bedrijven, steeds meer beducht zijn voor de politieke onzekerheid in de moderne democratieën.

Igor de Maack, Beheerder en woordvoerder van het Beheer. Het opstellen werd afgerond op 9 september 2016.

De prestaties uit het verleden houden geen voorspelling in met betrekking tot de toekomstige prestaties. De beheerkosten zijn inbegrepen in de prestaties. De rendementen worden berekend door DNCA Finance. Dit promotiedocument is een vereenvoudigde voorstellingstool en vormt noch een aanbod om in te schrijven, noch een beleggingsadvies.

DNCA Investments is een handelsmerk van DNCA Finance.

Het renteniveau en de obligatiemarkt in het algemeen blijven vragen oproepen, temeer omdat in tegenstelling tot de heersende indruk de default rate bij de bedrijven wel degelijk in stijgende lijn gaat, vooral in de Verenigde Staten. Die ratio is gestegen van 1,43 % in 2014 voor emittenten van de speculatieve categorie tot 2,75 % in...
2016-09-09